De Geraffineerde

85

achteruit. Zij begon nukkig te worden, verloor langzamerhand het geheugen, vergat dat Adrienne haar schoondochter was geworden, behandelde haar als een dienstbode, die ze eiken dag kon ontslaan, dreigde haar wanneer zij wat langer wegbleef, dan zij noodig achtte, of wanneer zij niet dadelijk deed, wat zij verlangde, haar uit huis te doen jagen.

Leonard was er een paar keer bij, toen zijn moeder op deze wijze tegenover zijn vrouw optrad. Hij wilde opstuiven, maar Adrienne smeekte hem met de oogen, kalm te blijven, antwoordde de zieke zacht en liefelijk, met dat diep droevige in haar stem, dat de echo van een uitgeleden inwendige smart scheen.

Hij kreeg er haar te liever om en de gedachte kwam in hem op, dat hij, als zijn moeder gestorven zou zijn, al die toegenegenheid, opofferingsgezindheid en liefde voor zich zou mogen vragen.

Adriennes liefdevol gedrag werd door het personeel, door den dokter, door den predikant spoedig bekend in Nijmegen en in de villa's rondom die van mevrouw de Clermont. Zij ontving veel uit-noodigingen zelfs van families, die anders tamelijk gesloten waren en waar de moeders met dochters, vooral sedert het huwelijk met Leonard, haar als een indringster hadden beschouwd. Maar zij bleef ingetogen, liet zich weinig zien en nu begon zij opnieuw, juist door haar afzondering, weer het middelpunt van een grooten kring te vormen. Zij had er, na lang sineekend aandringen, in toegestemd zelve op den openingsdag van de bazar mede te helpen met den verkoop. Dit werd door het bestuur stilletjes als reclame geëxploiteerd. De jonge mevrouw de Clermont