82
Ze waren al weder verzoend toen zij thuis kwamen. Leonard schrok toen hij zijn moeder terug zag. Hoe was het mogelijk, dat iemand in zoo korten tijd, zóó kon veranderen. Zij was opeens een oude, vervallen vrouw geworden. Al lang had zij zich niet goed gevoeld, vertelde zij. Maar zij had het zich zelve niet willen bekennen.
Vooral het loopen was haar moeilijk geweest. Daarna had zij veel gereden. Maar nu kon zij zelfs niet meer de kamer op en neer loopen, voelde zich dadelijk doodmoede, kon niet op haar beenen blijven staan.
Na acht dagen kon mevrouw de Clermont geen voet meer verzetten. Haar beenen waren volkomen verlamd. Zij lag den heelen dag rustig uitgestrekt, op een groot rolbed, dat naar de veranda gereden werd. Zij gevoelde zich niet ziek, had nergens pijn, was zeer helder van hoofd, maar zij kon haar beenen niet meer bewegen.