De Geraffineerde

173

schimpt wordt zooals een piskijker het niet erger zou kunnen doen, wordt ,,geestig,” ,,tinklend” ^sprankelend” genoemd. En lees eens hier .... maar Jopie leest nu eens hier, van Bontjes, de man van een

groote schilderes nog wel......De schoone gestalte,

de lieftallige, reine verschijning, de aanbiddelijke wijze waarop de jonge mevrouw Hamfoort haar heerlijke costumes wist te dragen . . . .” O Jopie .... ben je niet jaloers .... Ga je hem morgen geen verantwoording vragen?” ....

Zij schaterde.

,,Wacht, ik zal hem nog meer opwarmen. Ik zal hem allumeeren tot zijn pantalon er . . . .”

En weer schaterde zij, wierp zich over Jopie en streek heur haren over zijn gelaat en drukte haar lichaam op het zijne.

„Het is geen groot succes voor je,” plaagde Hamfoort. „Want diezelfde Bontjes heeft ook de couranten en tijdschriften van zijn pantalon op de hoogte gehouden, toen hij over dat Amerikaansche slet schreef, die het met eiken chauffeur hield en hysterisch Holland met haar bloote beenen opwond.”

„En hier dan. David Vis in het Weekblad.”

„De jonge mevrouw Hamfoort betoonde zichzelve een engel aan zuivere reinheid en een godin aan verheven liefde. Ziedaar kunst, hooge kunst, allerhoogste kunst. Zooals zij opkwam in het eerste bedrijf, haar edele vormen gehuld in een kiesch gewaad, dat haar bovenaardsche, geestelijke reinheid verhief tot in de sferen der heiligheid, geleek zij, de schoone, jonge gade van Jozef Hamfoort, Nederland’s grootste tooneelkunstenaar, op de verrukkingen van Botticelli’s