De Geraffineerde

wereld overspant, in stede van een water- en melk-horizontje. Hij heeft, de Hemel weet hoe hij die paar duiten daarvoor bij elkaar heeft gescharreld, een bundel met drie grootsch opgezette dramatische werken in verzen uitgegeven en al hun tijdschriften hebben gezamenlijk front gemaakt om hem dood te zwijgen. Hij is de eerste geweest, die een speelbaar oorspronkelijk openlucht-spel heeft geschreven en nadat het door een troepje uit de élite was opgevoerd, op het landgoed van een echte edelvrouw, hebben alle andere menschen met landgoederen in Nederland openluchtspelen naar vertalingen of met adaptaties doen spelen, opdat in hemelsnaam maar niet het talent van een land en tijdgenoot zou worden erkend, vóór-ie heel of half gecrepeerd zou zijn."

,,Jij schijnt hem goed te kennen.”

,,Ben je al weer jaloers? Op hem? Zoo’n ghetto-smousje. Dat meen je toch niet — jij, Jozef, mijn gentleman.”

,,Let op, ging ze voort, ,,ze laten in Holland zoo’n smousje nu eerst crepeeren, hoor je het woord wel, crepeeren en dan gaan ze zijn stukken spelen en al de fielten, die hem levenslang van huurkamer naar huurkamer hebben opgejaagd, die hem van lommerd naar deurwaarder en van deurwaarder naar lommerd hebben gestooten tot ie eindelijk ergens in een toevlucht of in een ziekenhuis van uitputting en moeheid is bezweken, gaan hem dan prijzen, zijn werken opvoeren en strijken lachend de centen en de eer op, waarvoor hij geleden en gewerkt heeft. Dat is het systeem Rembrandt, in het land van Rembrandt, Jozef. Tot het geld van de