De Geraffineerde

Hij had weinig verstand van damestoiletten, was in deze dagen te nerveus om op duizend francs meer of minder voor Adriennes kleedij te letten. Hij vergoelijkte haar uitgaven altoos weer, door tot zich zelf te zeggen, dat zij na zoo veel opoffering en ingetogenheid aan moeders ziekbed, wel eens een paar duizend francs mocht verspillen. Dat kwam er nu toch niet op aan.

Maar hij begon weer te verliezen .... veel te verliezen .... moest zijn notaris vragen in allerijl een hypotheek te sluiten op landerijen nabij Lent.

De hypotheek werd verslonden aan de groene tafel en de tweede hypotheek al even snel.

Hij begon nu wat minder royaal te worden, als Adrienne geld voor leveranciers vroeg, zei dat hij het noodig had om terug te winnen.

Al sedert weken maakte hij ’s avonds geen berekeningen meer van hetgeen hij verloren of gewonnen had en zij wachtte zich er wel voor, het hem te vragen, liet hem, alles vermoedend, zijn gang gaan.

Maar om toch vooral niet voor Mrs. Withworth onder te doen, begon zij nu zelve met de marchandes de toilette en woekeraarsters te knoeien. Eerst verkocht zij de oude toiletten, daarna bestelde zij, een groot credit genietend na zooveel a contant gekocht te hebben, nieuwe kleedij, hopend ze te zullen betalen als Leonard won, ze dadelijk na aankomst ongedragen voor kleine prijzen aan de koopvrouwen afstaande.

Ze werkte zich er diep in, maar het gaf haar een zekere afleiding; ze vond iets prettigs in dat konkelen met die kruiperige wijven, die haar in den waan lieten,