De Geraffineerde

98

premières en de groote voorstellingen, maar haar grootste liefhebberij werden de paardenwedrennen. Zij vond het heerlijk zoo in frissche lucht te zitten op de primitieve banken der renbaantribunes, en dan die afwisseling van toiletten, die je er kon dragen. Zij hield van die lange, slankmakende mantels van covercoat en impermeable, welke de kleine frangaises altijd slecht kleeden, maar de angelsaksische vrouwen een gratievolle rijzigheid verleenen. Ze zijn quasi zonder gêne en geven toch gelegenheid om geraffi-neerd vormenliniën te doen uitkoinen.

Zij hadden veel bekenden bij de courses, leerden de eigenaars der stallen kennen, begonnen goede tuyaux te krijgen en als vanzelf kwamen zij er toe om te wedden.

Leonard had verstand van paarden en hij was er gelukkig mee, dat Adrienne zoo veel van de courses hield. Nu ze samen wedden, belang kregen bij het winnen van dit en het verliezen van dat paard, ontstond er een soort van kameraadschap tusschen beiden, die Leonard voor een inniger samengaan hield. Doch op de jour des drags, toen zij door Mr. Withworth uitgenoodigd waren, mede te gaan met zijn mailcoach gezelschap, had zij terwijl allen vroolijk op het gras zaten te picknicken met de koude keuken, die zij en Mrs. Withworth hadden bezorgd, opeens gevoeld dat Leonard tusschen al die Engelschen met eigen paarden en rijtuigen, bij al die bezitters van stallen, die groot-speculanten en groot-industrieëlen, toch eigenlijk maar een arme slokkert was.

Van de Engelschen vooral hieid ze veel. Zij vond iets mysterieus in hun rustige afgeslotenheid, in hun