De Geraffineerde

97

,,Als je dan .bepaald wilt.... maar het strijdt eigenlijk tegen mijn gevoel

Met tegenzin scheen het, reed ze met Leonard in Bordeaux de groote magazijnen af. Maar zij kon niets naar haar smaak vinden. Kocht zijden japonnen en blouses, die ze een enkele maal droeg en dan onverschillig aan de kamenier weg gaf, omdat zij niet iets kon aanhouden, dat haar slecht zat. En dan droeg ze weder voor een dag haar zwart kostuum met een langen rouwsluier, die haar roomige blankheid schemerig bewaasde.

,,Ik bid je lieve, doe toch dat zwarte goed niet meer aan .... 't Is mij of ik een lijklucht ruik, als ik het je aan zie hebben .... Die heele treurige tijd van moeders ziekte komt mij dan weder dadelijk in ’t geheugen

„Maar ik heb niets om aan te doen .... er is hier niets te koop. ’t Is alles provincie-winkeltjes goed

„Nu Atti.... ik moet nog maar een paar distilleerketels zien. Ze hebben er een uitgevonden om armagnac te stoken, die ook bij de rumfabrikatie zou kunnen gebruikt worden. Als je wilt, gaan wij vanmiddag nog naar Parijs

„Mij goed” .... zei ze onverschillig, maar in haar hart blij met die reis, verlangend naar de wereldstad, die haar het liefste was.

Zij logeerden in „The Powers”, een van die pensions der Engelsche high-life te Parijs, waar Engelsch comfort met Fransche élégance vereenigd is. Twee maanden maakten zij het saisoen te Parijs mede. Zij reden veel automobiel, hadden aardige kennissen, vooral in de Engelsche kolonie, bezochten trouw de

DE GERAFFINEERDE    7