Een droomer ter haringvangst

202

gen dat-ie op lijken aast. Misschien vreten ze nu van Gerrit. Daar”, zei Willem, en sloeg, den visch bij den staart nemend, het dier den breeden, leelijken kop te pletter tegen den kribrand, dat de stukken rondspatten. „Vreet nou nog maar menschen !”

„Er in” — „er uit” — „er in” — „er uit.”

„Daar komt Jacob Blenk aan”, zei de schipper. Herman zag in de verte aan de kim een klein scheepje.

„Ik geloof dat het Arie Penning van Joost Pot is”, zei Piet.

„Nee”, zei de schipper, nog eens scherp turend, „die heeft geen witte snoet. ^J) Hij komt op ons aan. We zullen nog maar niets zeggen, anders weet de heele vloot het dadelijk en dan hoort zijn moeder het onverwachts.”

Het schip kwam nader, na een kwartier dichtbij schalde het over ’t water uit den roeper van de VL. 1 :

„Goeie morgen — goeie morgen allemaal. Wat haaaaaaaring heb je van nacht gevangèèèèèèèèèè....” „Veertig, veertig kantjesèèèès en wat j ij ij ij ij ij ?”

„Wij hebben niet geschooootèèèêèèèè.. ..”

Over en weer werd geroepen. Toen ten laatste de vraag van Jacob Blenk:

„Alles, alles wel aan booöooooord ?”

Men zag op de Jeannette elkaar pijnlijk aan. En de schipper, den roeper hooghoudend, antwoordde:

„Ziek, zieieieiek is er niet éééééééén. Veel zegen, veel zegèèèèèèèèn.”

„Veel zegen, veel zéééééèègèn”, echode het terug.

1) snoet — gedeelte van den boog.