Een droomer ter haringvangst

.158

Arion: De onsterfelijkheid.

Nementos: Ik vereer u grootelijks en mijn volk met mij: wij oordeelen, dat gij niet lang meer 's kunstenaars hoogste belooning derven moogt.

Arion: Gij zijt goede lieden; ik wist, dat ik wijs was u, Corinthiërs te vertrouwen.

Nementos; Indien het wijs is op menschen te vertrouwen zoo, zijt gij waarlijk een groot wijsgeer Arion.

Arion : Maar wijzer is het op God’s loon, de onsterfelijkheid te bouwen.

Nementos: Maak u gereed Arion, die grootere wijsheid te beproeven Matrozen, op, doodt hem.

Arion; Wat? mij? Ontneem mij mijn schatten, ik schenk ze u. Maar laat mij mijn leven.

Nementos: Meer dan dat — wij schenken u de onsterfelijkheid, wensch uw doodswensch ....

Arion: O — ik begrijp u nu ... , stil dan gij trouweloos volk — ik zal u mijn zwanenzang zingen.

Geef mij mijn chiton; en mijn purperen himation en mijn cederen lier.... terug gij naar ’t middendek.

Winden omwaai zacht mij, dat het purper breed zich plooit. En draag op uw blanke schouderen in albasten amforen het goudgeluid mijner zang naar verre góden ....

Lied van Arion.

O leven mijn, o bedwelmend leven van fantaisie en poëzie; o, gij licht als schuimbloemen op golvenlanden en o gij, onzienbaar diep als nooit-gepeilde luchten en als sterren daarin, o gij lachen en tranen en hopen en verlangens en haten en liefden — o gij zware le-vensbol op mijn schouderen, o gij getorscht gewelf