Opgedoken

De Eeuwige Duitse Jood

Mijn vader is drieëntachtig

Ik ben achtendertig

Dat alleen is al een band

En als hij mij vertelt

Over die wereld van gisteren

Ben ik onverzadigbaar

En hij is onvervangbaar

Er is nog maar zo weinig tijd

En alleen hij kan vertellen

Hoe het was

En hoe hij is gevlucht

Het is onbegrijpelijk

Waar haalde je de moed vandaan?

Moed...hij glimlacht mild en wijs

Angst, kind, en blijven leven boven alles

Overleven, om jou te waarschuwen

Hoe mensen kunnen worden

Een volk, waarvan ik heb gehouden

Opdat jij niet blind zijn zult

Ach vader, ik voel me zo verscheurd

Hoe kan ik het uitleggen

Het is heus jouw schuld niet

De vloek van de beul rust ook op mij

Je ontkwam, maar nam Duitsland met je mee

Mee in ballingschap, waar ik geboren werd

Hebt me gewaarschuwd, maar niet geleerd te haten

Het nieuwe vaderland is mijn tehuis

Duitsland altijd nog een vage pijn

Ergens grijpt me een verlangen

Jij werd geamputeerd

Weggeworpen, niet gewenst

Duitsland zonder joden

Niet voor mij

Jij, vader, bent mijn Eeuwige Duitse Jood.