Opgedoken

Carel van Hartingsveldt (hier een portret uit de ‘Alkmaarsche Courant’ van 7januari 1977) en zijn vrouw werden door het Herinneringscentrum Yad Vashem als ‘Rechtvaardigen onder de Volkeren’ onderscheiden.

hij in de confectie werkzaam was had hij veel joodse vrienden. Onmiddellijk na de oorlog nam ik weer contact met hem op. We zagen elkaar vaak op de IGEDO (‘Interessengemeinschaft Damenoberbekleidung’) in Düsseldorf. Soms zocht hij ons ook weleens op in Amsterdam.

Ik was bang om naar Berlijn te gaan. Wat wachtte me daar? Het oude Berlijn, mijn Berlijn was er niet meer. Berlijn was verwoest. Berlijn was een gedeelde stad. En de mensen? Mijn familieleden en vrienden? Of ze waren dood of ze leefden aan het andere eind van de wereld.

Maar ik liet me overhalen, vooral om één reden: ik wilde mijn kinderen laten zien waar ik vandaan kwam, waar ik mijn jeugd had doorgebracht.

Veel kwam vreemd op mij over. Maar ’s avonds als het donker was en ik op de hel verlichte Kurfürstendamm liep, zonder naar de verwoeste gevels om me heen te kijken, had ik even het gevoel, thuis te zijn.