Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

trekken, we zijn nerveus en in afwachting. De Duitsers trekken weg, maar er blijven hier egelstellingen helaas. Anders waren ze hier al weg geweest. Wanneer we bedenken of liever Greet en Cor, vrij te zijn, dan kunnen we wel gillen. Trouwens iedereen, de meesten zullen hysterisch zijn. We wachten!!

3 april 1945 dinsdag

We zijn zowat de hele dag op stap geweest. Eerst vanmorgen en toen vanmiddag. Het zijn soms ook hele einden, die wij moeten lopen. De nieuwsberichten waren in de stad aangeplakt, gewoon overdag door de illegale werkers. Toen we van de Leidsegracht bij Oma vandaan kwamen, stonden jongelui het net te lezen. Daar kwamen twee groenen op de fiets aan. Iedereen stormde weg, kom hier schreeuwde een van hen met een grote Duitse muil. Ze gingen terug en moesten met hun nagels het geschrift eraf krabben. Wij stoven bij Oma naar binnen, bang dat er zou worden geschoten. Overal waren ze aangeplakt en Cor is ze toen even gaan lezen. Winterswijk, Oldenzaal, Enschede, Dinxperlo zijn allemaal bevrijd. In Enschede was men zo verrast, daar dacht men nog het Duitse groen en grijs te zien en toen zag men het Engelse kaki. Er heerst grote vreugde in het oosten van ons land. We zijn even bij Mimi en Oma Draak geweest en het begon koud te regenen toen we naar huis gingen. We hebben Opa’s grote paraplu mee gehad en ik mocht niet het beloofde stap, stap doen.

4 april 1945 woensdag

We zijn weer op stap geweest. Het was wel ontzettend koud en winderig, maar Opa Draak was jarig en ik heb hem bloemen gebracht. Kokkie sigaretten en wat zoetigs voor op de boterham. Toen hebben we bruine bonen gegeten met een stukje vis uit het zuur en daarna heb ik even geslapen. Mevrouw Gielen was er even en daarna zijn we weer op stap gegaan naar de Baarsjesweg.

Het hele Roergebied is ingesloten. Diverse plaatsen in Nederland zijn bevrijd. Zelfs de Betuwe is van Duitsers gezuiverd. We zijn alleen bang dat we hier egelstellingen zullen houden. Ik bid nu ’s avonds alleen op mijn knietjes. Kokkie doet mij dan voor en ik zeg het haar na, maak tussenbeide nog wel eens even grapjes en val zogenaamd wel eens even om. Dan zeg ik ze allemaal gedag, kus Ma en Kokkie. Ik wil ook Plukkie kussen, maar Greet zegt dat die te harig is en dus mag ik hem alleen maar aaien. Ik lig nu in mijn bedje en bid iedere avond voor mijn ouders en dat de oorlog gauw mag aflopen.

6 april 1945 vrijdag

Gisteren zijn we de hele dag op stap geweest, op zakenbezoek van Cor en Greet en ook voor boodschappen. We hebben Russische postelein gekregen en salade. Dat

297