Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

puistjes allemaal open krab. Ik zeg dan maar steeds: Ma allabella aan doen. Dit is Arabella. Oma breit zulke lieve witte kousjes voor mij. Vanmorgen ben ik weer zo heerlijk gewassen en verschoond en dat met de weinige middelen, waarover je nu nog beschikt. Geen zeep, geen soda, geen toiletzeep, niets, niets en nog eens niets. Het is haast niet tegen geld of goede woorden te krijgen. Nu lig ik weer heerlijk in een schoon bedje te slapen, want ik plas weer iedere nacht in mijn bedje, wel een paar keer. Dan is Kokkie boos en dan zeg ik zelf al, “luier vies, gote meid, Kokkie tusje”. Dan zegt Kokkie, neen ik wil geen kusje. Berdie is vies geweest en dan zeg ik: aai Kokkie en leg zo mijn wangetje tegen Kokkie’s wang. Dan zegt Kokkie, zal Berdi het dan niet weer doen? Voor de zoveelste keer beloof ik beterschap.

Iedere dag gaan we naar Tante Tinie, behalve zondags, dan hebben we onze portie zaterdags al meegenomen, dan krijgen we twee grote broden, vier eitjes, groente en vlees. We hebben gisteren dan ook heerlijk gegeten. We zijn niet uit geweest, Kokkie had koorts en Greet had keelpijn, ikzelf was niet vrij van een verkoudheid. Ik riep steeds: naar Tante Tinie. Nu als ik wakker word, dan gaan we weer met ons drieën op stap. Begin maart gaan we weer naar huis, maar we hopen dat er voordien iets gebeurt.

De Amerikanen zijn op diverse eilanden bij Japan geland, dus ook daar krijgt men de nodige actie. Generaal von Rundstedt, de opperbevelhebber van het Duitse leger in het westen heeft het kruis gekregen met het eikenloof en de zwaarden en de briljanten. Van Engelse zijde zei men, misschien is hij al dood of anders gaat hij, want zoiets reikt Hitler alleen uit wanneer ze op de dodenlijst staan. We wachten rustig af op de dingen die komen zullen. Lang moet het niet meer duren.

21 februari 1945 woensdag

Oma is vandaag bij Tante Tinie en Kokkie en Greet en ik zijn met ons drieën thuis. We eten met ons drieën en gaan dan vanmiddag ook naar Tante Tinie. Greet is gisteren de hele dag ziek geweest en heeft op bed gelegen. Het is nu schitterend mooi weer, de zon is compleet warm en de vensters en het grind in de tuin staan te dampen. Diverse heesters komen al uit. Van de bomen zullen we niet veel meer zien, aangezien er geen bomen meer zijn. Het is een betreurenswaardige aanblik, maar het was noodzaak in de meeste gevallen. Ook veel vandalisme, maar dat zullen we er maar op de koop toe bij nemen. In Beverwijk breken ze hele woonwijken, waarvan de mensen geëvacueerd zijn, af. Dat is in en in treurig; daar gaat je bezit als je er niet bent. We krijgen hier vlakbij een startbaan van de V 2. Dat is iets ontzettends. De mensen hier in Heemstede zijn er vol van. Zo stapelt zich de ene ellende op de andere en dat terwijl we het gevoel hadden dat het nu toch wel eens zal aflopen. Heel Vogelenzang heeft aanzegging gekregen, binnen twee maal 24 uur de plaats te verlaten. De bewoners zijn aan het evacueren en

279