Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

toe. Ik zag ook een beetje betrokken, dat komt omdat Kokkie vannacht niet thuis is geweest. Ze was naar Amsterdam om het een en ander te regelen en mee te brengen. Ik heb steeds om Kokkie gehuild. Kokkie helpt mij altijd met alles en nu moest Greet het doen. Greet heeft altijd gauw last van kortademigheid. Ik heb dan ook vannacht vier maal gehuild en vier maal was ik kletsnat en steeds vroeg ik maar om Kokkie. Nu gaan we straks als ik geslapen heb, de grote weg op om te kijken of we onze Kokkie soms zien. Zij is op de fiets weg gegaan gistermorgen. En had een ontzettende wind, maar gelukkig in de rug. Het is vandaag prachtig mooi weer en er is ontzettend veel luchtactiviteit. Er komt maar geen einde aan al de ellende en het duurt allemaal zo lang.

De Canadezen zitten in Kleef. Van Berlijn geen nieuws en ook niet van de andere fronten. We wachten dan maar weer of Kokkie nieuws uit Amsterdam mee zal brengen. We hopen dat ze behouden thuis zal komen.

16februari 1945 vrijdag

Het is middag en ik slaap even, want het is mooi weer en we gaan naar Tante Tinie ons brood halen. We hebben gelukkig nog volop te eten, alhoewel we geen boter hebben. We hebben Goddank af en toe wat spek en bakken wat aardappelen bij het brood. Er is hier een Zweeds schip aangekomen met levensmiddelen. Nu krijgt iedereen een heel wit brood en 125 gram margarine. De kinderen en zieken krijgen nog extra. De Duitsers halen nu dezelfde hoeveelheid voedsel weer uit ons land weg, zodat het net zo lang als breed is. Hele gezinnen beginnen uit te sterven. Mensen vallen dood langs de weg. De uitkomst moet snel komen, anders is het te laat. De familie King, onze bovenburen, liggen ook te bed. Ze hebben het aan de ingewanden en zijn totaal ondervoed. Kokkie vreest het ergste. Diana is bij een boer en Dorothy ziet ontzettend wit. Als je sommige mensen aankijkt, dan lopen ze met de dood in de schoenen. Het leed en de ellende zijn niet te overzien. Het is het een na het ander. Meneer Gerritsen betaalde voor een lijkkist f. 400,-. De kist kwam toen de lijkwagen allang voor de deur stond. We raken geestelijk achter en afgestompt. Van diefstal en corruptie bestaat onze natie. De kinderen zijn onbehoorlijk en onbetamelijk in hun gedragingen en in hun uitdrukkingen. Soms ben je totaal verslagen van wat de jeugd durft te uiten, ’s Avonds kunnen we niets meer doen. In Amsterdam smokkelden we wel met elektra, maar daar staat nu de doodstraf op en dat is te kostbaar. Zo zitten we hier ’s avonds bij een kaarsje en we hebben nog anderhalve kaars. Dan is de pret uit en zitten we in het donker. Maar er is goed nieuws, nieuws dat ons moed geeft. Men neemt aan dat Duitsland nu gekraakt wordt. Dertien duizend bommenwerpers boven Duitsland, buiten de lichte bommenwerpers en jagers. Duitsland zit nu in een greep en de geallieerden laten niet af. Men verwacht het met een dag of veertien.

277