Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

1 september 1944 vrijdag

Het gaat alles even snel. De Amerikanen rukken met een snelheid op die iedereen verbaast. Ook de Russen zijn weer een nieuw offensief begonnen. Het wordt een wedloop. We zijn even uit geweest, maar het was een zeer koude wind.

2 september 1944 zaterdag

Vandaag is Kit jarig en volgende week Greet. Greet zegt dat volgende week de vlag wappert op haar verjaardag.

Het gaat ook zo snel, ze zitten al in België en op 30 km afstand van de Duitse grens. De Duitsers zijn wanhopig. In Bulgarije is een democratisch kabinet gevormd, dat de goedkeuring van de geallieerden heeft. Finland is met onderhan-delingen bezig.

Cor was vanmorgen ziek en daarom zijn we vanmiddag pas boodschappen gaan doen. Mijn wagentje was volgeladen, want Greet zei: laten we alles maar halen. Je kunt nooit weten wat er gaat gebeuren, dus hebben we alles in huis. Iedereen is vrolijk en opgeruimd, alleen Heer Kluge is erg gedrukt. Geen wonder, wij gaan de vrijheid tegemoet en zij de slavernij.

Mijn krullen waaien door elkaar en ik heb mijn warme truitje aan, want de wind is fris. We zijn nog even naar Mimi en naar Oma geweest. Ik doe al heel netjes een plasje op de wc! Oma nam mij direct uit mijn wagentje. We moesten echter om zes uur thuis zijn en dus stapten we meteen weer op.

5 september 1944 zondag

De Finnen hebben de diplomatieke betrekkingen met Duitsland verbroken en de Duitsers gelast ogenblikkelijk hun troepen uit Finland te halen.

Er is een ontzettend koude wind, maar in onze harten gloeit de warmte. Ze zitten op 30 km afstand van Brussel en men zegt aan de Duitse grens. Ze zijn in de voorstad van Lyon en de Duitsers vluchten overal in paniekstemming. Finland heeft ook toegegeven dat Duitsland de oorlog heeft verloren.

We zijn hier allemaal zo nerveus. Mevrouw King kwam beneden vertellen dat ze geen eten kon koken. Wij zijn ook nerveus, maar hebben wel wat gegeten. Na het eten smeet Cor een kopje thee over de tafel en Greet één over haar kleren en over mijn voetjes. We schrokken er allemaal van, alhoewel de thee niet meer heet was. Ik gaf een gilletje en Cor kwam vlug met een paar doeken aan. We gaan de deur niet uit vandaag, het is te koud en er is te veel wind. Ik wil maar steeds op schootje, maar dat gaat niet de hele dag. Ik ben ook net gevallen. Greet schrok zich dood, die dacht dat ik tegen de bloemtafel aan viel. Ik begin nu van alles te zeggen en ben in één woord een schat. Loesje van dokter Venema ligt in het ziekenhuis met een oorontsteking.

205