Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

we boodschappen wezen doen. Het waaide zo ontzettend dat ik mijn krullenbol vasthield en schreeuwde, ik was bang dat mijn haartjes weg zouden waaien. Joke, ons meisje, die vandaag terug zou komen, is niet geweest. Wij begrijpen er niets van. Om kwart voor acht heeft Cor me in mijn bedje gebracht en nu slaap ik al weer lekker rustig.

We verwachten hier weer de invasie.

29 augustus 1944 dinsdag

Het weer is ontzettend omgeslagen en het is een stuk kouder. We zijn even met ons drieën weg geweest vandaag. Vanavond lag ik vroeg in mijn bedje, want er kwam zakenbezoek.

De Amerikanen rukken zeer snel op in Frankrijk en men gaat op de Belgische grens aan.

30 augustus 1944 woensdag

Het weer blijft fris, toch zijn we even weg geweest. Morgenavond komt de familie King bij ons dineren en dus moeten we het een en ander in huis halen. Greet en Cor hebben vanavond lekker wild met me gespeeld en dan roep ik maar: meer, meer. Uitgestoeid lag ik om half acht in bed.

Het gaat langs alle kanten goed. Wij verwachten onze bevrijding spoedig. Bulgarije is aan het onderhandelen met de geallieerden. Ook Finland begint zijn voelhorens weer uit te steken.

31 augustus 1944 donderdag

Verjaardag van H.M. de Koningin en Cor haar moeder. We zijn vanmorgen vroeg op stap gegaan en hebben Cor haar moeder een lekkere taart gebracht. We hebben heerlijke broodjes gegeten en ik heb met Jantje gespeeld, maar hij pakt mij alles af en dan begin ik te gillen. Jantje is ouder, maar ik ben groter. Vanavond hadden we een heerlijk diner. Dorothea en Diana waren er ook bij. Ik vind het erg leuk, zo’n groot gezelschap aan tafel. Ik heb soep gehad, paling, tomaten, aardappelen, “vleesje” en champignons en ook een beetje pudding. Om kwart over acht lag ik in bed en toen gingen ook Diana en Dorothea naar boven. Meneer en Mevrouw King bleven nog wat. De kamer was helemaal versierd met oranje en vlaggen. De tafel was met oranje en oranje Afrikanen en groen versierd. Het was erg mooi en gezellig.

Verdun is gevallen en dit was een enorme vesting. De Duitsers verliezen hun zelfvertrouwen.

204