Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

Er zijn hier twee onderduikers doodgeschoten, die zich niet over wilden geven. Van alle fronten behoorlijk nieuws.

28 juli ip44 vrijdag

Vandaag zijn Cor en Greet naar Heemstede geweest, naar Oma, en ben ik bij Joke gebleven. Ik was zo blij toen ze eindelijk voor het raam stonden, dat ik er wel door heen wilde springen. Joke is toen gauw weg gegaan en wij hebben lekker met ons drieën gegeten. Eerst een grote tomaat, twee sneetjes brood, gebakken aardappelen en een schoteltje rabarber. Mijn hele handje is weer gezwollen. Waarschijnlijk weer van een mug en wel vanmiddag. Ik heb vanavond met mijn handje in een bakje met water en azijn voor het raam gezeten. Dat was lekker koel, want mijn handje gloeide een beetje. Ik hoop dat het morgen ook mooie weer wordt, dan gaan we heerlijk wandelen en boodschappen doen. Cor heeft mij net in mijn bedje gelegd en ik begin weer te huilen. Dat doe ik tegenwoordig iedere avond. De Amerikanen zijn in Normandië doorgebroken. De Russen zijn op weg naar Warschau. Verder niet veel nieuws.

2p juli 1P44 zaterdag

Vanmorgen kwam mevrouw Leeman vertellen, dat haar man uit zijn bed was gelicht en was meegenomen; beiden waren zij in hun gezicht geslagen. Mevrouw Leeman was ontzettend overstuur en wij uit de aard van de zaak ook. We gingen boodschappen doen, maar de rechte lust was bij Greet en Cor weg, ze waren stil en hadden zo hun eigen gedachten. We hebben op de Ceintuurbaan een meloen gekocht en zijn even naar Mimi geweest, toen weer naar huis.

’s Middags zijn we weer weg geweest, nadat ik had geslapen. We hebben aan de deur twee pond kersen gekocht f. 2,- en twee (pakjes?) sigaretten. We zijn ’s middags naar Oma geweest. Het was een beetje triestig weer en ’s avonds begon het plotseling ontzettend hard te regenen. Ik heb tegenwoordig helemaal geen zin meer om naar mijn bedje te gaan en huil iedere avond.

De Russen naderen Warschau en in Normandië trekken de Amerikanen op. Men nadert in Italië Florence.

30 juli IP44 zondag

We hebben lang in bed gelegen, toen kwam mevrouw Gielen Pijltje halen. Zij bracht voor ons een lekkere meloen mee. Ook had zij paling bij zich, maar die moesten wij kopen. Dunne paling f. 10,-. Enfin, Greet kocht het toch, want ze was lekker vet. ’s Middags kwam Frans Hennekam, een broer van Cor. Hij is NSB’er en kwam afscheid nemen. Hij heeft getekend voor het Oostfront; hij zal zeer snel moeten zijn, wil hij daar nog iets mee maken. Om kort te gaan, Cor

195