Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

waar we onze bescheiden hebben gehaald, ’s Avonds zijn we na het eten weer uitgegaan en wel naar het Beatrixpark. Het was heerlijk zonnig en ik mocht lekker stap, stap. Er waren oefeningen en wij hoorden niets anders dan schieten. Om acht uur waren wij thuis en om kwart over acht lag ik in bed. Ik zeg tegen Greet toch zo lief Ma, hoe ik daar aan kom, niemand weet het. Kluge, die Duitse meneer, die kan mij wel opeten. Herlich meisjen zegt hij dan en hij kust mij overal. Ik vind het erg lekker, want hij ruikt zo lekker. 22 generaals hebben zich al over gegeven. Commandanten en bataljons geven zich over; het is soms ook wanhopig voor de Duitsers. Aan alle fronten is een ontzettende strijd.

6juli 1944 donderdag

Vandaag zijn wij naar Heemstede geweest. Het was prachtig mooi weer. Het was gewoon warm. In Nonkie zijn bed heb ik geslapen; wel niet lang, maar toch een klein tukje. Verder heb ik heerlijk wittebrood met beitjes gegeten, kaas en koeke en we hebben lekker buiten in de tuin gezeten. Om kwart voor zeven lag ik vanavond in bed. Met mijn kussentje ben ik dol, dat mag Cor gewoon niet uit mijn bedje halen. Wanneer ze het even weglegt, dan pak ik het weg en ga ermee op de grond liggen kroelen. Ik heb vandaag voor het eerst op de wc geplast. Het ging heel goed, ik heb niets in Nonkie zijn bedje gedaan. Toen weer op de wc. Eerst was het wat angstig, maar nu ben ik er aan gewend.

De Russen zitten 60 km van Wilna. In het Westen gaat het rustig verder, net als in Italië. Churchill heeft gesproken over de vliegende bommen. Het is een niet te onderschatten gevaar. Toch zal men strijden met al de middelen die er zijn.

y juli 1944 vrijdag

Ik begin nu zelf op de banken of op de stoelen te kruipen. Vanavond klom ik bij Cor in de stoel en toen Cor mij weg wilde doen, toen kneep ik in haar wang. Cor keek toen heel kwaad naar mij en toen zette ik ook grote ogen op, maar Cor zei: stout kind. Toen zei ik: Cor, Cor en smakte met mijn lipjes om een kusje te geven; toen was alles weer goed tussen ons.

We hebben vanmorgen een hele grote wandeling gemaakt. Eerst naar het Rokin, toen naar de Leidsegracht, naar Oma. Daar heb ik even, onder heftig protest, een plasje gedaan en kreeg ik een lekkere “koeke”. Daarna naar de Berenstraat en toen naar de Elandsgracht. Toen we thuis kwamen waren we erg moe. Ik heb gegeten en werd naar mijn bedje gebracht. Van de huishoudster van mevrouw van Steen van Ommeren krijg ik iedere dag wat. Ik weet het al zo, dat ik gewoon steeds even uit het raam wil kijken. Het is vandaag ontzettend warm, maar wel heerlijk. Cor heeft onderweg mijn schoentjes uitgetrokken, want mijn voetjes waren zo warm. We hebben onderweg een slof aardbeien gekocht. Vier pond f. 7.50, dat was niet

187