1 juli 1944 zaterdag
Vanmorgen was het weer iets beter, wel buiig. We zijn er door gegaan, hebben lekkere beitjes gehaald, twee pond voor f. 4,- en ik kreeg een heerlijk perzik, die kostte f. 1,35. Onderweg vroegen twee meisjes of wij paling wilden kopen. f. 14,-een pond. We hebben een pond gekocht. Van dat alles heb ik lekker mee gesmuld vanmiddag. Toen ik uit mijn bedje kwam, kreeg ik de perzik. Cor had hem in heerlijke schijfjes gesneden.
Amsterdam gaat door met telefoonafsnijdingen. Ook wij zijn vandaag als slachtoffer gevallen. Ik vond dat telefoneren nog wel zo leuk, met Tante Mien of Tante Maartje. Wij denken dat het weer spoedig hersteld zal zijn. Wij hoorden net, dat men, als men f. 200,- betaalt wel weer een aansluiting krijgt. Alles is tegenwoordig diefstal en roof en winstbejag. Van de week hebben we een oude heer uit de tram zien vallen. De tram was natuurlijk weer afgeladen. Het was Dr. Abraham Kuiper, oud predikant. Gisteren is hij aan de gevolgen van een hersenschudding gestorven.
De trams zijn ook een wanhoop. Ze hangen soms met zijn tienen aan de treeplank, angstig om te zien.
Rommel, generaal van de Duitse afdeling van Normandië, gaat het offensief leiden. De Duitse aanvallen zijn afgeslagen, in Italië trekt men terug. De Russen bereiken Minsk. Een Duits leger wordt daar weer ingesloten. Duizenden en nog eens duizenden vinden daar hun dood.
2 juli 1944 zondag
We zijn vanmorgen vroeg al op stap geweest. Het was erg broeierig. Cor ging vooruit, want zij had eerst een zakelijke bespreking op de Stadionkade. Wij, Greet en ik, zijn haar toen tegemoet gegaan. We gingen even op een bank zitten en daar lag een aardig hoopje vogeltjesgeluk. Ik dacht natuurlijk dat ik dit wel op kon pakken, maar kneep het in mijn handjes fijn. Bladeren werden er toen uit de bomen geplukt om mijn handjes schoon te maken. Het was loom weer. We zijn dan ook alledrie naar bed gegaan en hebben verder zo’n beetje rond gehangen. Zeven aanvallen van de Duitsers onder bevel van Rommel, zijn in Normandië afgeslagen. De Russen rukken met rasse schreden naar de Pruisische grens. In Italië gaat men snel voorwaarts.
3 juli 1944 maandag
Ontzettend broeierig vandaag, daarna een ontzettend noodweer. Het heeft gestormd, geonweerd en gegoten. Het goot zo ontzettend, dat men de mensen op straat niet kon zien. De weinige auto’s die er nog rijden, hadden hun lichten aan. Alle deuren in huis zijn gesloten, maar het is in huis nog erg warm. Vanmorgen
185