Dagboeken over een onderduikstertje 1942-1945

pelen in de box gehad en lekker op gepeuzeld. Mevrouw Lindeman belde op dat haar man en oudste zoon beiden in Amersfoort zitten, omdat zij een radiotoestel in huis hadden. Volgende week komt zij hier en zullen wij wel iets naders horen. Een ieder heeft zijn ellende en we zijn hier allemaal aan het einde van onze krachten. Men noemt dit een zenuwoorlog en inderdaad, het is niet anders. De strijd om Sebastopol (Krim) is begonnen en de Russen zitten al in de voorsteden.

10 mei 1944 woensdag

Vandaag zijn we vier jaar in de oorlog en gaan we dus het vijfde jaar in. Gisteravond heeft de koningin gesproken en vandaag was het een 10 mei herdenking. Het is verrukkelijk zonnig weer en we hebben om half zes gegeten en zijn toen gaan wandelen naar het Beatrixpark. Het was er heerlijk en we hebben op een bank gezeten en ik heb even in het gras gelopen. Toen we thuiskwamen heb ik nog wat gedronken en daarna naar bed. Ik sliep direct.

Frankrijk en België zijn ontzettend gebombardeerd.

11 mei 1944 donderdag

Weer een schitterende dag. We zijn dan ook even wezen wandelen. Ik begin nu alles zo’n beetje na te zeggen, dat probeer ik tenminste. Ik zeg m.ma, dat is oma. Keetje? en schuitje varen dat weet ik allemaal in klanken om te zetten. Het lopen wil nog niet erg. Mijn kiesjes en tandjes komen allemaal geleidelijk door. Ik krijg iedere dag aardbeien en ben dol op garnalen. Er is trouwens niet veel, dat ik niet lekker vind. ’s Avonds in mijn box krijg ik een schoteltje met gebakken aardappelen en gisteren een boterham met heerlijk jonge meikaas. Dat was me een smulpartij! Sebastopol is gevallen en in handen van de Russen. De Duitsers zijn nu haast uit Rusland verdreven. Welke etappe nu?

12 mei 1944 vrijdag

Vanmorgen is de fotograaf geweest en ben ik gefotografeerd. Ca 52 opnamen. Woensdag zijn de proeven klaar. Op het laatst was ik er moe van, maar ik heb heerlijk in de tuin kunnen grabbelen en Plukkie maakte ook van de gelegenheid gebruik om stilletjes de kuiten te nemen. Nadat hij op de foto was gekomen, hebben we hem maar in de keuken gesloten.

Greet en Cor zijn naar het ziekenhuis geweest vanmiddag. Op bezoek bij mevrouw Hoogenberg. Misschien komt deze volgende week thuis. Het is schitterend mooi warm weer. Al de bomen staan in volle pracht. Ik loop door huis te zingen; een liedje volgens eigen compositie, vrolijk maar steeds hetzelfde. Mijn haartjes waren weer geshamponeerd en dus heb ik weer allemaal krulletjes.

Het grote offensief in Italië is ingeluid en men verwacht van nsb zijde vannacht

166