De vernietiging van de Joden in Polen

Tegen het midden van Maart kwam er een kleine groep Joden, afkomstig uit Benzburg en Sosnowitz, die erin geslaagd waren, zich eerst te verstoppen, maar die ontdekt waren. Zij vertelden ons, dat talrijke Poolse Joden zich hadden gered in Slowakije, en van daar naar Hongarije, met behulp van de Slowaakse Joden.

Na het vergassen van het Thercsienstadt-transport, hield de aanvoer op tot 15 Maart 1944; het effectief van de gevangenen in het kamp verminderde. Om deze reden werden alle mensen van transporten, die daarna kwamen — hoofdzakelijk uit Holland —, naar het kamp gezonden. Wij hebben het kamp de eerste April 1944 verlaten, en men wachtte toen op de komst van verscheidene grote transporten van Griekse Joden.

VERSLAG VAN EEN NEDERLANDSE GEDEPORTEERDE.

Het volgende verslag is van een Nederlandse jonge vrouw, nummer 75.217, die als onderduikster gepakt, via Westcrbork werd „doorgestuurd”, op 8 Februari 1944. Na een verblijf van 10 maanden in Birkenau werd zij naar een werkkamp gestuurd op de grens van Bohcmen en Moravië, om daar bevrijd te worden.

Auschwitz, 10 Februari 1944.

De trein stopt. In de wagon is het heel stil, en buiten is het

nog donker. En de trein zet zich niet meer in beweging......

het doel bereikt? Vijftig mensen samengepakt in een goederenwagen, twaalf kinderen daaronder...... het is heel stil. Het

onbekende is nu zo nabij, dat de spanning alle angst heeft weggenomen. Wij wachten. De eerste kennismaking met dat, wat ons vóór alles kapot gemaakt heeft in de loop van de tijd, wat ons allen tenslotte overal in de concentratiekampen murw maakte, het eerste en laatste tegengif tegen paniek: wachten.

Als het licht geworden is, stemmen. Grendels van de deur... licht en lucht.

Een barse stem: „Aussteigen, Rotterdam!” We glimlachen

125