stond in fusilleren; dit had, voor de crematoria in gebruik genomen werden, te Birkenwald plaats, waar de lichamen vervolgens verbrand werden in het graf. Daarna hadden de executies plaats in de grote hal van het crematorium, dat speciale installaties had voor dit doel.
Crematorium No. I werd in gebruik genomen in het begin van Maart 1943. 8000 Joden uit Krakau werden de eerste slachtoffers. Eminente gasten, de hoogste officieren en burgerlijke overheden, kwamen expres uit Berlijn, om aanwezig te zijn bij de inwijding.
Zij toonden zich verrukt over de werking van deze moord-fabriek en volgden met belangstelling de ,.operaties" in de gaskamer door de kleine raampjes, die ingericht waren voor dit doel. Zij putten zich uit in welsprekende woorden, met betrekking tot deze nieuwe constructie.
HET LOT VAN DE GRIEKSE JODEN.
Ongeveer 109.000—-119.000: In het begin van Maart 1943 kwamen er 45.000 Joden van Saloniki. 10.000, plus een aantal vrouwen werden naar het kamp gezonden, de rest, meer dan 30.000, naar het crematorium. De 10.000 stierven bijna allen, kort na hun aankomst, hetzij aan een ziekte, waarschijnlijk malaria, die een ware ravage onder hen aanrichtte, hetzij aan vlektyphus, hetzij nog door andere ongesteldheden van algemene aard, die in het kamp voorkwamen, maar waar zij niet tegen konden. Toen echter de malaria onder de Gricksche Joden en de vlektyphus onder de gevangenen de gemiddelde sterfte belangrijk deed toenemen, werden de „selecties" voor een ogenblik onderbroken. Ondanks dat meldden zich veel mannen aan voor de selectie, daarbij onze waarschuwingen in de wind slaande. Allen werden vermoord door middel van intraveneuze injecties met phcnol. Deze werden gegeven door een sanitairen korporaal, wien de gevangen Tsjechische artsen verplicht waren te assisteren. Zij deden al het mogelijke om de slachtoffers te hulp te komen.
De overlevenden van deze 10.000 Griekse Joden, ongeveer 1000 mannen, werden met 500 andere Joden naar Warschau gezonden, om er fortificaties te maken. Enkele weken later
118