Jerosche

1047.    Ssefórem. Koswe sseforem wem nit betüch.

Letterl. Boekenschrijvers worden niet rijk. In het algemeen: Van het beoefenen der wetenschap wordt men niet rijk. Vgl. Ts. Ur. Amsterdam, 1711, 148b. Ie kolom-afdeling Wezot Haberacha.

Rabbi Isserl schreibt: ״Worum hot mousche nit bescheidlich gebenscht zu schimon as er andere brieder hot auch gebenscht (= gezegend)? Der teiruts (= antwoord) is: Die gemore git in פרק מקום שנהגו vier un zwanzig תעניתים hoben unsere chachomiem tun fasten das kein tefilinschreiber oder melamed fun die kinder sol nit reich werden. Den wen er wert reich werden un viel gelt hoben, do wert er nit wein ein melamed (= onderwijzer) sein un wert auch nit wein tefilin oder sseifer touro schreiben. Dorum is kein ssimon beroocho (zegen) an dem kneln (onderwijzen) oder die sseforiem schreiben, zu hoben reiwach (= winst) dar fun. Dorum wolt mouschee auch nit benschen schimon, der weil von seinem scheiwet (= stam) wern kumen eitel melamdim un ssoufriem etc.”

De aangehaalde gemara-plaats is B.T. Pesachiem 50b."שאילמלי מתעשרין אין כותבין״ In dit kader past ook de mening van Onkel Salomo, de schat-rijke oom van H. Heine over zijn beroemde neef: Hätte der dumme Junge eppes gelernt, brauchte er jetzt nit zu schreiben Biescher”. Sseforem, zie 1048. Betüch vgl. 247. Ta’aneisiem gramm. onjuiste jidd. pluralis i.p.v. H. ta’aniot. Tendlau. 186.

1048.    Sseforem. Wer in sseforem laajent is nit joutse, man moss aach kennen machen moutse.

Wie in de Heilige boeken leest heeft zijn plicht niet gedaan, men moet ook de lofzegging over het brood kunnen maken. Gezegd van Joden, die zich geheel aan de studie van de Wet wijden en de zorg voor het bestaan aan anderen overlaten. Zie ook no. 558.

Sseforem H. sefariem (sing, sefer) = boeken. Laajent, laajenen (oudere vorm lajen), van het Lat. legere = 1) lezen, speciaal lezen in Heilige boeken; 2) ’t op bepaalde toontekens zingend reciteren van de Bijbeltekst.

Joutse sein — voll, joutsei jedei chouwosou sein. Joutsei jedei chouwo-sou H. jotsee jedee chowato — zijn plicht doen (eig. ontkomen aan de handen = macht van zijn plicht). Moutse machen, zie 85.

234