Een plan van onbeschrijfelijke grootheid

in het alsmaar voller wordende restaurant was hij ook nergens te bekennen. Dan maar bij de kassa afrekenen, besloot Bram. Hij stond op en laverend tussen de bezette tafels liep hij door naar voren waar hij achter de bar zijn ober aantrof die met een verhit gezicht zijn drankbestellingen stond af te werken. Bram trok zijn portefeuille uit de kontzak van zijn broek en gaf aan dat hij wilde betalen. Na even zoeken schoof de ober hem de bon over de toonbank toe. Bram had zijn bril uit het borstzakje van z'n overhemd tevoorschijn gehaald en opgezet. Met een zeer geleerd gezicht ging hij uitgebreid de rekening staan te bekijken en sprak op docententoon tot de ongeduldig wachtende ober: 'Uw rekenkunde is correct, het door u berekende totaal is inderdaad de som der delen. De axioma's echter waarop uw rekensom gebaseerd zijn, invalideren helaas uw computatie.' Bram keek op: 'Bij deze dus krijgt u de bon retour.' Hij overhandigde de bon aan de jongeman die hem wazig aanziend vroeg: 'Wat bedoelt u?'

'Ikbedoel dat deze rekening niet klopt,' antwoordde Bram simpeltjes. De ober keek ernaar. 'Toch wel hoor. Bronwater, ijsthee en blintzes,' las hij op.

'Bronwater ja, maar de rest niet.'

'De ijsthee en de blintzes waren van de dame op het terras die later bij u aan tafel zat,' legde ober uit. 'Toen ze de zaak verliet zei ze dat u voor haar betalen zou.'

'Ik betalen voor haar??' Bram zag met ogen vol ongeloof het hoofd van de ober bevestigend knikken: 'De rabbijn daar bij het raam betaalt voor mij, zei ze, daarmee bedoelde ze u toch?'

'Ik, een rabbijn?' Diep verontwaardigd keek Bram de wat schlemielig lachende ober aan en kon zich nog net inhouden hem de les te lezen. Met de kaken op elkaar geperst trok hij de rekening naar zich toe en leg

165