kijken. Zo is er een wiskundige, om maar eens wat te noemen, die beweert te kunnen bewijzen dat de bewoners van deze aardbol, u en ik ook dus, wiskundig gezien in een plat vlak leven en dat onze gewaarwording van ruimtelijke dimensies louter gezichtsbedrog is omdat die dimensies er in werkelijkheid niet zijn. Kunt u het volgen?' vroeg ze Selma met een raadselachtige blik en lachte: 'Ik bedoel maar.'
'Hoe weet u dat allemaal zo precies,' vroeg Selma verbaasd. 'Heeft mijn zoon u dat soms verteld tijdens die colleges vroeger?'
'Nee hoor, dit soort wijsheid hoor ik van mijn man. Ik ben getrouwd met bijna net zo'n getallenfreak als uw zoon. Hij praat me altijd bij over wat er in de wereld van de wiskunde zoal ontdekt of onderzocht wordt, hij werkt op het Centrum voor Wiskunde en Informatica hier in de Watergraafsmeer. Trouwens, hij zal uw zoons naam ongetwijfeld kennen en zijn werk gelezen hebben in de vakliteratuur.'
'Onmogelijk,' zei Selma stellig, 'volgens Bram moet die zogenaamde formule vooralsnog uiterst geheim blijven. Dat hij daaraan werkt weet niemand, zoveel heeft hij me wel toevertrouwd. Ik moet er ook niet aan denken dat hij erachter komt dat ik hier tegenover u m'n mond voorbij zit te praten. U mag er ook vooral met geen woord over reppen tegen uw man, dokter.'
'Wacht 'ns,' zei Laura terwijl ze haar hoofd nadenkend wat schuin hield, 'er gaat me ineens een lichtje op. Mijn man had het laatst over de zogenaamde 'R.S.A. codes', dat die zo'n machtige bescherming vormen tegen ongewenste inbrekers in computerbestanden en de pincodewereld. Hij had het erover dat collega's op z'n werk, maar ook mathematici elders ter
137