ze beseffen wat mijn formule vermag. Vanaf nu zal ik dagelijks met ze in contact staan en gaan samenwerken. De eerstkomende tijd, stel ik me voor, zal dat nog vanuit hier, vanuit Amsterdam geschieden. Dat geeft mij dan intussen mooi de tijd en gelegenheid om mijn aliyah met moeder voor te bereiden.'
Hier trok Bram een somber gezicht. 'Mijn geluk is echter niet zo onbewolkt als het lijkt, vader,' vervolgde hij. 'Stoorzender is moeder, ze wil beslist niet horen waarmee ik bezig ben. Haar mijn grootse plan ontvouwen, zoals ik dit nu aan jou doe, is derhalve uitgesloten. Mijn hoop is nu gevestigd op de komende tijd waarin mijn contacten met de Israëlische veiligheidsdiensten haar niet kunnen ontgaan. Haar sceptische houding zal dan wel vlotjes omslaan, dunkt me. Ik neem aan dat ik binnenkort hier thuis bezoek zal krijgen van Israëlische veiligheidsagenten om de voortgang van mijn plan met elkaar mondeling te overleggen. Wel, als moeder met de Mossad aan tafel zit kan ze natuurlijk niet langer om de waarheid heen en zal ze eindelijk haar twijfels over de grootsheid van mijn werk laten varen. Misschien, bedenk ik me nu, kan ik haar er dan ook toe bewegen alvast vooruit te gaan, weg uit Amsterdam. Ze kan zolang bij haar broer Jona in Herzlya intrekken tot ik alles klaar heb. Een grandioos idee, al zeg ik het zelf, want eenmaal bevrijd van moeder zal ik ongestoord in een rap tempo kunnen doorwerken. Wellicht zal ik dan nog vóór Pesach de overstap naar Eretz Yisraëel kunnen maken. En dan, eenmaal daar, lacht ons een heel nieuw leven toe. We zullen ons voorgoed in Jeruzalem vestigen en ik zal als wiskundige de afdeling Cryptologie van de Mossad versterken en treed daarmee volledig in dienst van ons thuisland.' Met een dromerige, starende blik liet hij z'n laatste woorden even op zich inwerken en prevelde zachtjes:
116