Kamertjeszonde

424

open pupillen keek Georgine naar de lamp. Haar handen trilden.

En we wachtten of ’t niet kwam, maar ’t kwam niet.

In mijn oogen gloeiden tranen, heet-benauwde tranen. Een zakte ’r weg, stooterig-heet langs m*n neus, plaste op ’t Zondagsch bloemenhoedje van ’t kind. Ik verroerde me niet, heeschwarm, tintelend van zenuw-inspanning.

Juffrouw Perron, schuchter, zacht-betastend den koffiepot, schonk zich ’n kopje koffie in, slurpte voorzichtig, rustig slobberend, ophoudend als ze tè hard slurpte.

Dan wou Leentje Plas weer opvroolijken.

„ ... ’k Heb toch lol van vanmiddag ... die schooiers !... Om ’t zoo stiekem te doen!... Zoo judasgemeen kindere van de straat oppakke ... Dat heet nou goddoome ’n vrij land !... Daar heb je pelisie voor!”

„Ja,” zei juffrouw Perron, slurpend: „’t is allesbehalve, allesbehalve ... Weet je nog Sorsien da’k ’m nóóit lijje mocht, hè ? .. . Mocht ’k ’m ooit lijje?... Die man had zoo iets om z’n neus dat me niet anstond...”

_v,Mensch zit toch niet te neukepitten en laat Sorsien met rust, ” zei Leentje grof-goedig.

Het werd weer stil, stilte van lang-rekkerig klokkegetik.

„Komme ze niet, oome?”

„Ja, ja, Ka. Met zoo dikkels vrage.”

Pien. Pien. Pien. Pien. Pien. Pien. Pien. Zeven uur. Achter elk slaagje ’n snorrend gebrom.

„Ze zijn over d’r tijd,” zei Leentje Plas, zenuwachtig ongeduldig : „god, ik vreèt me op.”

Maar op ’t zelfde oogenblik kraakte wielengeratel op denhoek van de straat, zachter hobbelend, verstervend voor de deur. Er sloeg een portier dicht. De bel ging over, als ’n klacht door het stille huis.

Georgine schokte wakker, stond star-van-kijken op, zoende Ka op de oogjes, op het mondje, nog eens, nog eens —, toen nóg eens, haar opnemend van den grond, haar klampend tegen het lichaam — zónder huilen.

„Dag mamma ... ’k Zal wat voor u meebrenge ... Dag oome” ...

En terwijl Georgine zich bukte over Toos, gaf ik Ka ’n énkele zoen, zag haar niet door de heete natheid der oogen... toen Toos ... toen Toos.

Georgine was in de voorkamer, zocht daar suf. Ik trok de deur