393
is ... Ware die schilfertjes ’r af ? ... Sijn die ’r ooit af geweest ? ... En ’n mes met soo de stukke dr uit.. . Met moedwil sou je haast segge ... En as ’k de kamerdeur kon opemake dan sou u is wat sien, dan sou u is wat sien ! ... Alles is veruuneweert.. . We motte de heele boel nieuw anschaffe .. . Met geen honderd vijftig guldes kom ik toe...”
„Nee miet keen hoendert vijftig.. .”
„Dus om te doen wat ik uw man verzocht heb, zou u twéé-honderd vijftig gulden noodig hebben ?.. .
„Wij verlange geen geld van u meneer — u mot ons niet in de verleiding brenge. Wij komme alleen op voor ons goed recht! Wij wille alleen maar hebbe wat ons toekomt. As u ons hon-dert vijftig guldes schade vergoedt, dan doe u netjes en dan sulle wij voor u ook netjes doen.”
„Ja, dan zulle wij u zoo netjes behandele dat u ’r plezier van zal hebbe.”
„Dus niet minder dan honderd vijftig gulden ?”
„Minder? Minder? Niks is meer te gebruike, ’t kleed, de gor-dijne, de tafel — van een stoel is ’n poot gebroke —, de vaassies — god weet hoe ’t bed ’r uitsiet, de keuken ... Voor hoeveel hebbe wij ons boeltje geassureerd, Doedelaar? Seg ’t maar. Seg ’t is an meneer.”
„Wij zijn verzekerd voor drie tuizend goelden ...”
„Reken u nou is na! Je assureert je boel toch niet voor drieduizend guldes of je mot ’r waarde voor in huis hebbe. Je betaalt toch geen premie voor niks ?”
„Ja, ja. Maar ik blijf bij me bod.”
„Daar kenne wij ’t niet voor doen.”
„Meer geef ik niet.”
„Nee mijneer — wie mijn vrouw sagt: we moete hoendert vijftig goelde hebbe en die helft contant.”
„Dan zullen we maar doen alsof ’r over niks gesproken is. Honderd gulden wil ik geven, als je ons hèlpt voor ’n goed doel. Geen centiem meer.”
„Dan verbiende wij oens tot nieks.”
„Uitstekend. Dan ga ik heen.”
„ ... Dan verbiende wij oens tot nièks ... lek heb zooviel van u en van die joeffrou gezien, dat iek meer praate kan dan u lief ies.” „Ga je gang. Honderd pop en vijf en twintig contant.”
„ .. . lek heb u ien uw hemd gezien en nog viel meer”...