Kamertjeszonde

321

ontwricht. — Nooit meer in orde gekomme . .. Ach Jezis als ’k je alles most vertelle, kon ik je wel de heele nacht bezig houe ... Da’s me getrouwde zuster. Goed getrouwd in Duitschland, heele-maal ’n moffin geworde — Anders n aardige meid. — Daar heb je — Herken je die nog, Georgien — Lutteputje! Hahaha!... Die was krankzinnig op me! In drie maande tijd hadde we samen ^?n kwart ton verdonderd, werd-ie onder curateele gezet. — Die arme Lutteputje, — Oók gestorve — Ze sterve allemaal — En ik hou ’t uit in me villa. Drink nog is. D r zijn nog négen Sessies. — We hebbe d’r strakkies twaalf uit de artistensocieteit van De Heer meegepiemeld! — Das me jongste zuster. — Ja, we hadde n heele familie. —Me vader kon meedoen hoor! — Van diè zuster heb ’k gehoue ... Die heeft ’n boel van me gekrege toen ’k ’t goed had, hè? — Daar hé-je me nóg is. Toen was’k vijftig.— Dat was uit de tijd van Georgien en Leentje Staas. — ’n Ouwe vrouw en toch nog succes. — Da’s me laatste minteneur, die ouwe heer uit Den Haag. — Wat hebbe w^e dikwijls om ’m gelache hè? — Weet je nog wel, Georgien, as-die achter kwam in de Vic en ⁵k ’m z’n pruikie van z’n hoofd trok. — Je had ’m in bed moeten zien met z’n kale knikker, heelemaal kaal, nèt ’n Edammertje .. . Leentje heeft ’m eens zien ligge op de canapee, toen-die ingedut was — Got-o-got, wat heeft die meid gelache... ’k Had ’m ’n bellekleedje om z’n knikker gelegd! ... Ja, ja... Maar da’s nou allemaal gedaan — Jezis, jongens, ’k heb nog ’n zakkie met koek — wachte jullie is eve !” ... — „Van dat mensch hóu ’k nou”; zegt Georgine. —...Wat smoest ze van me?... Denk 's an: vroeger stak ’k vijftigponders op, hoor! Asjeblief! Versch van eergister. ’n Present van me buikspreker. Daar op de schoorsteen staat z’n portret.”

Om de lamp zaten we met z’n drieën, pratend tot diep in den nacht. Eerst om halfvijf ging Cornet naar haar kamer.

„ .. . Geen léve make, jongens ! Geen gemeenigheidjes doen in t nieuwe jaar. ’k Slaap vlak naast jullie alkoof. As je je omdraait kan ’k ’t hoore. Jullie snurke toch niet? — Driemaal in de nacht mot ’k tegen ’t beschot stompe, as me buikspreker ingemaft is... ’k Heb ’m gezegd, da ’k ’in nooit meer terugneem. Goddoome, da ’s zoo vervelend. Me heele leven heb ’k ’n man naast me gehad. En nou d’r n beschot tusschen is gekomme, bedank ’k voor ’t gesnurk. Nou dag. Dag jongens !... As w’om één uur ontbijte is ’t zeker vroeg genoeg ... O ja zeg. — Leg

21