Geschiedenis van het volk Israël

100

de hoop, om zijn schoonzoon uit den weg te ruimen, niet op. Nadat hij uit den strijd tegen de. Philhtijnen teruggekeerd was, hervatte hij weder den tocht tegen David, die intusschen dieper de woestijn ingetrokken was en zich te En-Gêdi, in de nabijheid der Doode Zee, ophield. Bij deze gelegenheid gaf Jsraëls aanstaande koning een treffend bewijs van zijn edel en grootsch karakter.

Saul ging geheel alleen in eene spelonk, zonder te weten, dat David zich met de zijnen in het achterste gedeelte dierzelfde spelonk bevond. Hoe gemakkelijk had David thans den verwoester zijns levens kunnen dooden! Zijne manschappen spoorden er hem ook werkelijk toe aan. maar deze wilde zijne hand niet uitsteken naar den gezalfde Gods, zich niet bezoedelen door koningsmoord. Liever wenschte hij, in stille onderwerping den tijd af te wachten, waarop de goddelijke belofte zou verwezenlijkt worden. Evenwel sneed hij ongemerkt eene slip van Sauk kleed af, die hij hem bij het verlaten der spelonk toonde onder de woorden: »Vader, zie nu toch, dat er geene zonde of onrecht bij mij is. Waarom loert gij dan op mijn leven? Gij waart in mijne macht, maar ik wilde mijne hand niet naar u uitstrekken.” Saul_y door dit bewijs van grootmoedigheid diep getroffen, beleed zijne misdaad en uitte den wensch, dat David het onrecht des vaders niet op diens kinderen zou verhalen. Hij keerde naar Gib'a terug, terwijl David in de omstreken der Doode Zee bleef rondzwerven. ')

Met recht mocht de onschuldige balling op de hulp en den steun van zijne eigen stamgenooten althans aanspraak maken. Het trof hem daarom zeer diep, toen de ri jke veefokker Nabal, in wiens nabijheid hij zich ophield en wien hij reeds bij herhaling diensten had bewezen, zijn verzoek, hem van levensmiddelen te voorzien, barsch en beleedigend van de hand wees. Met het voornemen, den ondankbaren vrek voor dit smadelijk antwoord gevoelig te straffen, trok hij met zijne manschappen tegen hem op. Nabals verstandige en edele vrouw, Abiguïl, had intusschen het schandelijk gedrag van haar man vernomen. Buiten zijn weten nam zij onverwijld een grooten voorraad levensmiddelen mede, waarmede zij David te gemoet toog. Zij bad hem, hare geschenken aan te nemen en de misdaad van haren man te vergeven. Hare edele en fiere houding maakte op David een diepen indruk, zoodat hij van zijn voornemen afzag. Bij hare terugkomst deelde zij

*) Omstreeks dien tijd overleed de profeet Samuel. Hij werd te Rama, den hoofdzetel van zijn vruchtbaar en godgevallig leven, begraven.