Geschiedenis van het volk Israël

zou. Een hunner maakte hem opmerkzaam op David, »een man bekwaam in het harpspel, van veelzijdige talenten en van een schoon uiterlijk”. Met toestemming zijns vaders verscheen David aan het hof des konings. Zijn voortreffelijk spel oefende werkelük een gunstigen invloed op Saul, wiens kalme gemoedstoestand weer langzamerhand terugkeerde. Hij begon innige toegenegenheid te koesteren voor David, dien hij aan zijn hof wilde verbinden.

Na verloop van tijd brak er een oorlog tusschen de Phili-stijnen en Israëlieten uit. De beide legers schaarden zich op twee bergen, door een dal van elkaar gescheiden. Reeds verscheiden dagen trad telkens een geweldige reus, Goljuth, uit de gelederen der Philistijnen te voorschijn en daagde in hoonende taal een der Israëlieten tot een tweestrijd uit, onder beding, dat het leger, wiens strijder de zege behaalde, als overwinnaar zou beschouwd worden. Maar niemand waagde het met dien reus te strijden, alhoewel Saul den overwinnaar groote belooningen en zelfs de hand zijner dochter beloofd had. Juist trad Goljath weder te voorschijn, toen David in het leger kwam, om naar den welstand zijner broeders te vragen. Op het vernemen van Goljaths tartende uitdaging verklaarde hij zich onmiddellijk bereid, het tweegevecht met dien gevreesden reus aan te gaan. De koning, wien dit ter oore kwam, ontbood den jongeling en raadde hem dit waagstuk streng af. Hoe toch zou hij, een herdersknaap, met den strijd onbekend, dien reus en geoefenden held kunnen overwinnen? Maar David liet zich van zijn besluit niet af brengen. Vol geestdrift riep hij uit: »ik die eens een leeuw en een beer gedood heb, zal, door God bijgestaan, ook wel den Philistijn overwinnen!” Saul niet wetende, of hij met een werke-lijken held dan wel met een roekeloozen en onbezonnen waaghals te doen had, stond hem eindelijk het tweegevecht toe. Hij bood hem zelfs zijne wapenrusting aan, die David echter wegens de zwaarte terstond aflegde. In zijn eenvoudig herdersgewaad, slechts voorzien van een stok, een slinger en eenige slingersteentjes ging hij den gehar-nasten reus te gemoet. Deze kwam tierend en vloekend op hem af, maar de eerste steen door David met geoefende hand naar hem geslingerd, drong door diens hoofd, zoodat hij bewusteloos ter aarde viel. Daarop schoot hij op hem toe en hieuw hem met diens eigen zwaard het hoofd af. De Philistijnen gingen, geheel ontmoedigd door den sma-delijken dood van hun held, op de vlucht, maar zij werden door het Israéüetische leger achtervolgd en verslagen. De Israëüetische strijders waren vol bewondering voor den jeugdigen David, dien men tot nu toe nauwelijks gekend had,