Geschiedenis van het volk Israël

Joden in alle opzichten veel genegenheid betoonde. Hij verzekerde hun het behoud hunner rechten en privilegiën en verlangde slechts, dat zij voortaan een gedeelte van de opbrengst der velden voor den Macedonischen veldheer zouden afzonderen, zooals tot nu toe voor den Perzischen satraap geschied was. Van deze belasting waren zij ontheven in de jaren, waarin hun door den godsdienst elke akkerbouw verboden was. ‘) Juda en Samaria werden ingelijfd bij Coelesyrk,²) waarover hij een zekeren Andromachus als stadhouder benoemde, die zich te Samaria vestigde. De Samaritanen, die zich, voor zoover hun belang het eischte, nu eens als Joden voordeden, dan weder elke gemeenschap met hen ontkenden, genoten niet de gunst van Alexander in dezelfde mate als de Joden. Hierover verbitterd, namen zij den koninklijken stadhouder gevangen, dien zij levend verbrandden. Zij werden wegens deze wreedheid streng gestraft, zelfs uit hunne hoofdstad verdreven en een gedeelte van hun grondgebied werd hun ontnomen, dat Alexander bij Juda voegde als een nieuw bewijs zijner genegenheid. Deze toonde hij ook op zijne verdere veroveringstochten jegens de Joden in Baby lome en de Euphrat-\a.nden. Nadat hij Tyrus, dat nog gedurende zeven maanden een hardnek-kigen tegenstand bood, overwonnen en geheel verwoest had, toog hij naar Egypte, waar men hem begroette als den bevrijder der Perzische tirannie. In het door hem gestichte Alexandrk vestigde zich ook eene talrijke Joodsche volkplanting, die dezelfde rechten genoot als de Macedonische en Grieksche kolonisten. De plotselinge dood van den jeugdigen wereldveroveraar oefende een machtigen invloed op den verderen loop der geschiedenis en bleef ook voor het Joodsche volk niet zonder belangrijke gevolgen, zooals in het volgende deel nader uiteengezet zal worden.

') Toen Alexander bij het bezoek van den tempel te Jeruzalem zijn verlangen te kennen gaf, om daarin zijn beeltenis te plaatsen, zou hem de hoogepriester daarvan afgehouden hebben door de belofte, dat de kinderen van het mannelijke geslacht, die in den loop van het jaar geboren zouden worden, als dankbare herinnering en te zijner eere den naam Alexander zouden ontvangen.

*) Daarmede wordt oorspronkelijk bedoeld het vruchtbare dal tusschen den Libanon en Anti-Libanon, maar in staatkundigen zin het land tusschen den Libanon in het noorden en Egypte in het zuiden.