Geschiedenis van het volk Israël

122

hebben, was er niet één, wiens troon geheel vlekkeloos is gebleven. Wel was de geest Gods nog niet geheel uitgedoofd. Deze bleef te midden der algemeene ontaarding nog voortleven in de profetenscholen, waar de mannen gevormd werden, die met moed en geestkracht tegen het Heidendom optraden, de profeten, die met vurige bezieling ijverden voor de herstelling der zuivere Godsvereering. Onbeschroomd wezen zij vorst en volk op hun misdadigen levenswandel en verkondigden hun meer dan eens met gevaar van hun leven de naderende strafgerichten. Niet minder scherp waren de pijlen, door hen afgeschoten tegen de valsche profeten, wier invloed aan het hof van Samaria steeds meer toenam en des te verderfelijker begon te worden. Ter wille van stoffelijk voordeel, van aanzien en eer, hechtten dezen hunne goedkeuring aan het bandeloos leven van Isra'éls koningen en aanzienlijken en gaven hun voortdurend de stellige verzekering van den besten uitslag hunner staatkundige ondernemingen. Maar het woord der Godsgezanten miste geheel zijn weldadigen invloed. Het rijk werd inwendig door afgoderij, uitspatting en onzedelijkheid ondermijnd, terwijl de naburige rijken, waaronder vooral Syrië (Arani), niet nalieten, het door aanhoudende oorlogen nog meer te verzwakken. Langen tijd kon het nog weerstand bieden, maar zijne laatste vorsten waren niet meer in staat, het tegen de verwoestende invallen van de koningen van Assyrtë (Assur) te verdedigen, zoodat het eindelijk onder Hosêa geheel bezweek en een wingewest werd van dit destijds machtige rijk.

8 j., Achab 22 j., Achazja 2 j., Jehoram 12 j., Jèhu 28 j., Jehoachaz 17 j.,Jehoas 16 y^Jarob'am 41 j., Zecharja 6 maanden, Salltim 1 maand, Menachem 10 j., Pckachja 2 j., Pékach 20 j., Hoséa 9 j.