Geschiedenis van het volk Israël

Tsibü, Mtphibtoeths dienaar, die hem een grooteH voortslad spijzen bracht, ook al eenigen ttoost, pijnlijk daarentegen werd hij Weder te Bachurim getroffen door de smadelijke beje*-gening van Sim’i, een van Sat/ls verwanten. Deze overlaadde hem met beschimpingen en wierp zelfs steenen naar hem onder den uitroep: >C»od vergeldt u thans, wat gij Saul» huis gedaan hebt.” Wat gevoelde toen wel de vorst, wiens grootmoedigheid jegens' Saais huis ons bij herhaling gebleken is ? Toch verdroeg hij dit alles gelaten en duldde niet, dat Abimi zijne hand aan den snoodaard sloeg. Eindelijk bereikte hij, van vermoeienis uitgeput, de Jerdaan.

Absalom had intusschen zijn koninklijken intocht in Jtrnzaltm gehouden, waar hij met zijne raadslieden overlegde. wat hem verder te doen stond. Ook Chusai schonk hij zijn vol vertrouwen, zondeT iets te merken van de strikken, waarin de2e kloeke staatsman hem zocht te vangen. Hij deelde hem Achilophtls raad mede, die hierin bestond, dat hij met 12,000 man zou optrekken tegen Davids kleine bende, die, vermoeid door den tocht en nog geheel onder den eersten indruk, geen weerstand zou kunnen bieden. Daar Chusai het gevaar inzag, dat daaruit voor David zou kunnen ontstaan, toondé hij hem door schijnbaar grondige bewijzen het verkeerde van dit plan aan. > Het is voor u, Abta* leih, eervoller,” zeide hij, »aan de spits van eeh talrijk leger, bijeengebracht uit het geheele volk, den strijd te ondernemen. Buitendien zijt gij dan ook zekerder van de overwinning.” Men begrijpt, dat Chusai zijn koninklijken vriend daardoor in de gelegenheid wilde stellen, om van de vermoeienis uit te rusten, zijne troepen te vermeerderen en zich strijdvaardig te maken. Absalom doorgrondde de bedoeling van Chusai’s raad niet en gaf, door eerzucht gedreven, aan dezen de voorkeur boven dien van Acliitophel. Deze keerde, vol spijt en woede, naaf zijn huis terug, waar hij een einde aan zijn leven maakte.

Op raad van Chusai's geheime boodschappers, Achima’ats en Jonathan, die onderweg door een van Abs/doms dienaren opgemerkt, maar door de list eener vrouw uit het doodsgevaar gered werden, stak David intusschen de Jordaan over. Te M ichinxim, waar zich ook Joab met een talrijk gevolg bij hem aansloot, werd hij overvloedig van levensmiddelen voorzien door den Ammoniet Sobi en de Gil’a-dieten Machir en Barzihi. Eindelijk bereikten hem Ab-ealoms troepen onder bevel van Amasa, een zoon van D cviih zuster, Abigdil. Daar David zelf op algemeen ver-Ihngeh aan den strijd geen deel zou nemen, beval hij zijn bevelhebbers: Joab, Abimi en Itkm uit Gath, zijn Zoon voord zacht te behandelen en diens teven te spotee. In