Vet sauszeü. 215
„Is ’t van?*.... vroeg-aarzelde moe.
Pa keek woest ‘de straat in alsof-ie ’n paar oogen zag waartusschen z’n vuist zou beuken.
„Hij — hij ziet ’r van af — de plóért,” zei-die heesch.
Ze aten dien middag met ’t gezicht op de kast, ’t buffet, ’t Axminster, de fauteuils, doch vóór ’t einde had pa in ’n woede-aanval de sauskom van tafel gesmeten, zaten moe en Sophie in de voorkamer te huilen. De eenigen die V niks van voelden waren Wim en Zus.
Die speelden in d’r eentje glijbaantje op ’t vette sauszeil tot ze naar bed werden gejaagd.