Schetsen, deel 8

een allergriezligste sensatie — wat een interessant krantenbericht ’s morgens. Een Japansche dame die langs een sterk gespannen draad omhoog loopt en zich plots laat glijden — is alleen daarom aantrekkelijk daar ze kans heeft voor je oogen neer te kwakken. Zoo zou je een gansche reeks rilling-sensaties kunnen opnoemen, een reeks die — het doet me genoegen dat ik daar straks toch niet al te nutteloos breedsprakig was — nu draai ’k opnieuw om de vlam — helaas in óns landje niet aangevuld mag of kan worden door stieren-, hanen-gevechten, bokspartijen etc.

Mijn clown — om nog wat van hèm te zeggen — speelde zijn contract uit, ten genoege van directeur en publiek.

Het spijt mij niet te kunnen eindigen met eene roerende beschrijving van een sterfbed tusschen de coulissen of op een armoedig zolderkamertje, noch u voortreffelijk te kunnen detailleeren de smart van de jeugdige vrouw.

Want in zooverre is mijn pointe onvolledig: hij is hier niét gestorven.

Het laatst zag ik ’m in het Centraalstation op weg naar Keulen.