Schetsen, deel 8

140    Mr.    Samuel    Falkland.

„As ’k ’m tegenspreek — of as-de aarpels is niet gaar zijn — asof ik dat kan helpe”...

„En duurt dat slaan al lang?”

„Jare, meneer. D’r gaat tegenswoordig geen dag voorbij zonder ransel. — En as-die ’t nog maar dee as we héélemaal alleen ware — maar altijd as *t kind ’r bij is”....

„Als u allebei wil, kan de rechter scheiding tus-schen tafel en bed uitspreken, zonder dat u oorzaak heeft op te geven”____

„Maar hif wil niet.

„Waarom niet?”

„Om ’t kind”____

„Om ’t kind?”

„Om ’t kind — O as ’k ’t niet om Marietje dee, bad ’k me lang verzopen”....

Ik liet ze uit. Het geval was onoplosbaar — althans voor mij, voor Houthaar, voor Kardux.

Over de smalle ka zag ’k ze loopen, gearmd, tot ze *t hoekje om waren.

Zooals ik reeds zei — ze heeft zich niét verdronken — voor ^Jn paar jaar stierf ze geduldig aan ik-weet-niet-wat.