Schetsen, deel 8

io6    Visite.

Eén oogenblik zat mijn vriend met heete vingertoppen voor z’n schrijftafel — één oogenblik keek-ie naar de fascineerende glansjes der instrumenten-kast — toen naar het zeil van de rustbank èn naar de reageerbuisjes, evenwel niets ziend dan de quitantiecijfers die-die heelemaal niet gezien had — toen, zich op de lippen bijtend (wat noodeloos was, daar nimmer een beer met lippenbijten betaald werd) stapte hij resoluut naar de huiskamer, waar ze an d’r tweede kopje bezig waren.

„Heb-ie góed je handen gedesinfecteerd?”, vroeg schoonpapa.

„Was ’t ’n akelig geval?”, informeerde ma.

„Ambtsgeheim,” sprak de dokter bezorgd.

„Als-ie maar dikwijls terugkomt,” oogknipperde papa.

„Dat zal wel,” zei de dokter — z’n tweede kopje roerend.