Schetsen, deel 8

Van de koele meren.    95

nen dat een gevulde maag de gevaren der koele meren bezweert. Dit is fictie. Zeeziekte is louter bedrog. Alle organen uws lichaams zijn gezond. Alleen uw wil werd tijdlijk verlamd door de rijzingen en dalingen des schips. Mijn vriend niémand wordt zeekrank die het niet wil. Begeef u aan boord. Ontkleedt u voor zooverre gij dat wenschlijk acht of gewoon zijt. Stap in uw bed. Zeg tot uzelven maar met een vasten wil en met het diepst geloof van uw eigen woorden dat ge niet op reis zijt, niet aan boord van een schip. Strek uwe voeten tot aan het voeteneind. Neem uwe gewoonlijke houding aan, denk met overgave van uw heele zijn dat ge thuis in bed ligt, dat ge beneden uw studeerkamer hebt, dat al de u bekende voorwerpen uit uw eigen huis, uit uw eigen slaapkamer om u henen staan, en als ge dat met absoluut geloof en met f er men wil eenige malen herhaald hebt, zult ge inslapen in de positieve autosuggestie dat ge niet op reis zijt, ’s morgens gewoon verfrischt wakker worden en u in de aankomsthaven a votre ais e aankleeden. Doch vooral geen reprise van kip, ham, kaas, brood, kaak, boter, bier. Een men-schenwil kan alles. Zeeziekte is eenvoudig gemis aan wil.”

„Wil heb ik inderdaad te mijner beschikking,” zeide onze literator: „en gaarne volg ik uwen raad, die mij degelijk toeschijnt. ”

Aldus begaf hij zich bootwaarts om over de koele meren naar zijn vaderland terug te keeren.

Thans scheen hem het robust plankier dat naar den