Schetsen, deel 2

190    BARBERTJE'S PORTRET

„Nou wat zou dat? Soep kan d’r altijd bij. Jassus, mens laat je nou niet soebatte voor ’n kommetje lekkere soep. Zooas ik ze maak krijg je ze nerreges.”

„Nee, heusch niet/

Verlegen, teuterig zat Barbertje achter de tafel, ’t Sloeg vandaag niet in. Wat lam nou van dat mens! ’n Ongezellige stilte loomde in de kleine kamer.

„ ... ’t Is buite zeker èrreg vuil?” informeerde Barbertje met ’n varkenskluif in d’r dunne vingers. „Of ’t."

„Vies weer as die sneeuw smelt.*

„Asjeblief."

„En kom-u dat heele eind loope?"

„Nee, ’k hè ’n trammetje gepakt."

Huur-juffrouw dee d’r boodschappenmand open, rommelde tusschen wat pakjes en papiere en vouwde de kwitantie vlak-uit.

„Toe neem u ’n klein borretje."

„Nee, heusch niet."

„Mensch je bekomt ’r van. Eén lepeltje, hè?... Doe mijn ’t plezier en neem één lepeltje."

„Dank u... Enne kan ’k me cente krijge?"

„Zou u ’m nog is wille ophoue tot de volgende week? Me zoon zit zoo slecht in de verdienste."

„Nee juffrouw... Dat gaat zoo niet... Dat gaat zoo niet... Tellekes erretesoep in plaats cente... *k Mot nou cènte zien... Dat gaat zoo niet... Ik mot óók leefe en óók betale..."

„Volgende Vrijdag zal ’k betale op me woord van waarachtig" ...

„Neem me nou niet kwalijk, juffrouw... maar dat kèn ik nou ... Ik laat me niet meer lijme... Volgende week geef je wèer erretesoep en zoo kan