Schetsen, deel 2

O UDEJAARSA VOND,.

„Aannemer

Of nog ’n fijne cognac? Je zat nou eenmaal. Bij Kohier most je toch ook weer drinke. Wat kwam ’t ’r op an waar je wat dronk — Als je maar zat — En je niet èrg verveelde — Nou ja maar, hiér — Hier was ’t heelemaal niks — Bij Kohier zag je nog wat — Daar was wat muziek — Daar zag je knappe meide — Neen dan maar opstappe — En vasthoue an je plan, an je plan, an je plan.

„Aanneme! Aanneme!”

„Ja meneer! Jaaa!”

„Nou kóm dan!”

„Dirèk meneer. Eve afrekene!”

Wat dat nou duurde. Kijk zoo’n man langzaam doen. En nog praatjes make. Nog is tikke.

„Ja meneer.”

„Wat drommel, mot *k zèsmaal roepe! Mo’k soebatte om te betale?”

„Zoo druk meneer...”

„Wat krijg je?”

„U hebt gehad . .. een diner... en twéé kleintjes en een fine ... dat is ... dat is ... twee gulden... Dank u meneer.”

„Nee, ’k zal me zelf wel helpe.”

Door de Kalverstraat stapte-ie vlugger an, mét 'n doel. Op straat was ’t toch niks. Zullek chagrijnig weer en de helft van de winkels dicht. Zou-die nog ’n fijne, ’n extra-sigaar koope ? ... Daar had-ie wel trek in ... Maar dan ’n héél-fijne... Hij wou toch ook wat hebbe voor z’n ouwejaar. O zoo. Nou zou-die gezellig bij Köhler zitte met ’n goeie sigaar. Waar was ’t ook weer? Was ’t niet an die kant?

Jawel. Precies. De Rijkshallen. Toch wel aardig als je d’r in ’n tijd niet geweest was. Daar had je de ouwe Köhler bij ’t buffet. Niks veranderd. En