Schetsen, deel 2

OUDEJAARSAVOND.

Nou, de avond schóót al op.

Langrekkig had-ie gedineerd bij Mast, pleizierig-genoègelijk lang met een aangename uitpluizing van het dessert, lang over ’t gebak, lang over ’t beschuitje met kaas, lang over ’t kleintje koffie. Telegraaf Handelsblad Nieuws, Rotterdammer, alles had-ie doorsnuffeld bij ’n glaasje fine cognac en nou zat-ie in de lichte kil-huivering van na-eten-stemming ingehurkt op de bank, met een geëmbêteerd kijken naar de leestafel, naar ^}t buffet, naar ’t gekaart van ’n vier zacht-van-beweging hokkende menschen.

De avond schoot op. Zoo had-ie ⁹m wel goed verdeeld, wel met verstandig overleg. Nou betale en ’n kalfje pakke en naar Köhler tot ’n uur of twaalf. Dan naar bed, naar z’n hotel. Of zou-die nog wat leze?... Had je nog niet het Geeltje en de Nieuwe Amsterdammer? — Och nee. Nou had-ie ’r genoeg van, zat-genoeg van al dat geklets, van dat vervelende, weëe gezeur over ’t ouwe en ’t nieuwe ...

„Aanneme."

Hoe hadde die mense ’r idee in om zoo te kaarte — zoo idioot te smijte met papiertjes... £iet zoo’n aandacht. Hoe was ’t mógelijk om aandacht te hebbe bij dat gepruts — bij die kaarte en die cente . .