Schetsen, deel 2

130    ONAANGENAME BRIEF AAN JAN VETH.

niet hinderen. Daar hangt tenminste ’n echte, ijzeren bril op den neus. Maar Jac!

Da’s érger dan de juffrouw met d’r „soete, lieve zwartkop”, érger dan de smid! Nou kijkt-ie me wéér an, weer met zoo’n strakke zekerheid, weer met ’n spotlach. En omkeeren doe ’k ’m niet. Dat heb ik ééns met ’t schoenmakertje gedaan. Dat nooit meer.

Jac blijft hangen, amice. Ik doe ’m niet weg. Maar, ’t is de laatste. Ik wil geen portretten en face. Net zoo lief hang ’k mezelf op. Als je weer van links of rechts afwijkt, schaf ik De Kroniek af. ’t Is niet netjes om iemand moedwillig te storen, niet fatsoenlijk. Stoor ik jou in jouw rust, mijnheer?

Met vriendschappelijke groete,

S. Falkland.