Schetsen, deel 2

ONAANGENAME BRIEF AAN JAN VETH BETREFFENDE DE OOGEN VAN JAC VAN LOOY.

Amice /

Zoet is mij gebleven de herinnering aan een druiligen achter-namiddag, toen gij en nog eenigen anderen mijn zalm uit de bus, mijn margarine-saus en mijn doperwtjes hebt willen verorberen. Ik meen, dat een blikje sardines van zestig cent voorafging. Maar dat doet minder ter zake. Zelfs déze aanhef doet minder ter zake.

Geenszins zoude ik mij veroorloven in dezen brief over minder passende dingen uit te weiden, was het niet dat zalm, mayonnaise-saus en doperwtjes — de sardientjes zullen wij laten rusten — eenig recht geven tot een titulatuur, die u zou kunnen verwonderen. Want dit alles is lang geleden. Lugné Poë is ter ruste en Bady moet ergens dolen in de ingewanden van ’n vaudeville. Na dien eenen druiligen achternamiddag hebben we elkander nog eens ontmoet in de Kalverstraat. Gij zeidet „Bonjour."

Ik zeide „Dag."

Dat is alles nog heel vriendschappelijk en veroorlooft te amic-èn. Dubbel spijtig treft het, dat deze