Schetsen, deel 2

BEWOGEN WITTEBROODSWEKEN.

Vroeger is ’t ’n timmermanswinkel geweest. Nu zit ’r een smid in. Op de deur, die in grauwe grondverf staat, heeft-ie zelf geschilderd Smee-der ij. Voor ’t linksche raam is een uitstalling van stoffige glazen, bebloemde kopjes en bakken, aarden schotels. Voor ’t rechtsche een collectie geëmailleerd goed, petroleumstellen en spaarpotjes. „Goeden middag,” zeg ik.

„Morgen mijnheer.”

„Smid, zou je eens willen komen kijken naar mijn schoorsteen. Die rookt zoo.”

„Rookt-ie zoo? Daar zal ik niet veel an kunnen veranderen. Dat heeft-ie altijd gedaan. Da’s werk voor den metselaar.”

„Zoo, dat spijt me.”

„’t Is heelemaal zoo’n kaduuk huis, meneer. Bij mij rollen de dakpannen zóó van ’t dak als ’t waait. Kijk daar is ’r een op ’n schotel gevallen.” „Daar moet je den huisbaas over spreken.”

„De huisbaas ? Nou, da’s ’n lekkere! Da’s dezelfde van U. Die doet d’r niks an. Ginder is ’t raam d’r heelemaal uit. Ik heb ’r maar planken voor gespijkerd. D’r zou ’n nieuw kommen. Heb U wat gezien, heb ik wat gezien?”