Schetsen, deel 2

DORPSEARBIER1N.    103

„Geef me d’r vier van ’n cent, jonge.”

Gijs gaat naar het raam voor, brengt vier zwarte dikke sigaren.

„Nou, dag Arie.”

„Nou, dag Klaar.”

Als Gijs in den zeepbak begint te soppen, wordt Falkland onrustig.

Hij is wel niet vies van kinderen, maar te beweren dat ’r „niks” vies an is, is wat „sterk.”

„Daar krijg ik weer zoo'n vreeselijke kiespijn,” zegt hij:    —    „’k Zal me liever morgen laten

scheren.”

„Wel, wel hoe is ’t mogelijk. Daar hadm’nman ook zoo’n last van.”

„Geef u me maar gauw wat sigaren.”

„Van de tien of van de vijf?”

„Van de vijf.”

„Beterschap, meneer.”

„Dank u.”