Schetsen, deel 5

FALKLAND INTERVIEWT DE POES.    195

planken brengen — die wil je in ’t gewone leven liever niet zien en zeker niet als je komt om je te amuseeren en je te verheffen.

F a 1 k 1 a n d. Zéér juist Is u tevreden over uw persoonlijke recensies ... ?

De poes. Zooals alle goede artisten lees ik geen recensies, meneer.

Falkland. Isu ingenomen met uw behandeling in den „Hollandschen Schouwburg?”

De poes. Die voeding met melk alléén isasso-mant. Wat drommel ik ben geen zuigeling! De heele geest van den tijd tegenover katten is eenzijdig. Als ze geen muizen voor ons willen zoeken, waarom maken ze dan met geweld ’n vegetarische poes van je? Zegt u gerust in het openbaar dat wij grieven hebben. Gisteravond was m’n melk zuur. Het publiek ziet dat niet op ’n afstand. Ik ruik en proef ’t. Wat maal ik om kransen! Geef me ’n mep!

Falkland. ’n Mep!

De poes. Leverworst mènèer! Of ’n botje! Of ’n korst kaas! Al m’n roem voor ’n bakje aardappelen met biefstuksaus — ofschoon de aardappelen thans zéér slecht zijn. Een der critici bracht lof en hulde aan m’n staart dien ’k zoo sierlijk beweeg en ’n ander prees m’n rustige gebaren, ik vraag u: wat brengt me dat in? In mijn emplooi vind ik niet zoo spoedig ’n ander gezelschap, tenzij de „Koninklijke Vereeniging” óók met poesen gaat werken. En dan nog zou ik bezwaren hebben.

Falkland. Van de „Koninklijke” gesproken, heeft u gehoord van de quaestie die gerezen is tusschen den Raad van Beheer en Doctor Juris, schrijver van „Tobias Bolderman?”

De poes. Willem de tooneelknecht lichtte mij er over in. Mijn bescheiden opinie is dat de heer De