Schetsen, deel 5

178    BELANG    WEKKENDE    A    VONTUREN.

dernemen (hetgeen evenwel op het jaargetijde en op mijn dik buikje afstuitte) gewerd mij de lumineuze inval, het als vrouw te probeeren. Het zou niet alleen geweldige sensatie maken, maar mijn naam als strijder voor de vrouwenzaak op schielijke wijze vestigen.

Eerste Hoofdstuk.

Dienzelfden dag nog begaf ik mij per bakje naar Professor Théophile. Deze geleerde haarkunstenaar besmeerde mijn borstelig hoofd met eene welriekende zalf en zonder overdrijving — toen ’k weer thuis kwam, was mijn haar reeds zoodanig gegroeid dat ik mij eenigszins gegeneerd gevoelde en nauwelijks durfde uitstappen. Den volgenden morgen had ik zulk weelderig haar, dat de twee vlechten die ik er uit bereidde tot over mijn jacquetje hingen. Toen knipte ’k met leedwezen m’n snor, schoor m’n gelaat, gebruikte ’n doosje poudre-de-riz, wat lippenverf en ’n ijzer om te branden, vulde m’n boezem met kranten en brochures, trok het dienstmeidenpakje aan, dat ’k van mijn schoonmaakster geleend had, zette de muts op m’n lokken, bond een helder wit schort voor en aldus (’k zag er waarlijk niét onknap ofschoon eenigermate pootig uit) stapte ik naar eene besteedster, die naar koek en boerenkool riekte, snoof, ’n kater bezat en ’n week loon als conditie stelde. Ik vond dit gemeen, noteerde in m’n notitieboekje: „Alle besteedsters zijn a fz e t-sters”, accepteerde echter en natuurlijk ’n dienst als kindermeid in ’n gezin met tien kinderen en n grootmoeder-met-rhumatiek.