Schetsen, deel 10

BUREN.

„Ik ook niet,” zei mevrouw fluisterend.

Als ’r gescheld werd, schrikten ze. Als naastan gescheld werd, schrikten ze. Ze sliepen eerst laat door de huiverende stilte — eerst tegen vier uur, toen ze gewekt werden door ’t bekend, snerpend gehuil.

„Goddank,” zei mevrouw.

„Goddank,” sprak Brutus: „hij heeft’t niet gegeten.*

„Arme Cees,” zuchtte mevrouw: „wat 'n leven heeft ’t dier!”

„Daar,” riep meneer, ’t raam openschuivend en ’n klontje keilend.

„Waaaf! Waaaaaf!”, snauwde Caesar.

Tegen ’t n a j a a r werd-ie tuin vast,

3 Januari 1903.