Schetsen, deel 10

122    HET    SPOOKGLAS.

*r Werd van 't glas gedronken, duidelijk gedronken. Met een zet schoot ik, stikkend van angst, onder de dekens. Mie, die ’t ook scheen gehoord te hebben, Mie streek kordaat ’n lucifer af en opeens schelde ⁹r woedende stem door de kamer.

„Jou sallemander! Jou *

Ze smeet met ’r pantoffel, ’t Glas rinkelde stuk, tante werd gillend wakker — die had van peper (schelmerij) gedroomd....

En onder de dekens, hoorde ’k Mie’s verwenschende explicatie.

„ Jawel — de sallemander is ’t raam uit —

nee maar, zoo’n kanjer van ’n kat mevrouw .... * Den volgenden nacht bleef ’t raam dicht, ’t glas vol.....